Metody domyślne w interfejsach

Metody domyślne w interfejsach
krzysiek050
  • Rejestracja:ponad 12 lat
  • Ostatnio:około 4 lata
  • Postów:1272
0

Hej.
W Javie 8 doszły metody domyślne dla interfejsów. Wg. twórców ma to zapobiec sytuacjom gdy interfejs ma wiele implementacji i zostanie dodana metoda która dla wielu z nich będzie taka sama. Nie trzeba wtedy refaktorować wielu klas i wystarczy dodać metodę domyślną.

I już od bardzo długiego czasu nie daje mi żyć pytanie "dlaczego?". Większość z mian w javie 8 jest na duży plus. Ta mi się szczególnie nie podoba. Kilka powodów.

  • Interfejsy powinny być specjalistyczne. W wielu przypadkach powinno się stworzyć nowy interfejs. Generalnie bardzo mało widziałem w życiu żeby to był problem. A nawet jak wystąpił to nie był na tyle uciążliwy żeby robić takie "szpachlowanie".
  • Jeżeli interfejs faktycznie ma wiele implementacji i jest rozbudowany to prawdopodobnie ma też klasę abstrakcyjną z wspólną logiką. Tam powinna znaleźć się właśnie ta implementacja.
  • Zaciera się granica pomiędzy klasą abstrakcyjną a interfejsem.

Jedyne sensowne wytłumaczenie jakie widzę to próba wprowadzenia wielokrotnego dziedziczenia w tym języku. Ale nawet gdyby to było potrzebne, to czemu po prostu nie zrobili tego na klasach? Nawet robiąc jakieś restrykcje dotyczące pól (np. ich brak) wyszło by to czyściej niż na interfejsach.

Jakie jest wasze zdanie? Może ktoś w ogóle zna prawdziwy cel takiego zabiegu?

airborn
  • Rejestracja:ponad 15 lat
  • Ostatnio:prawie 7 lat
  • Postów:274
1

Mylisz się ;) Klasycznym przykładem jest interfejs Collection do którego dodano metodę stream(). Interfejs wciąż pozostaje silnie specjalistyczny, ale bez domyślnych metod nie można go już rozszerzyć po opublikowaniu tak aby zachować wsteczną kompatybilność.

Koziołek
Moderator
  • Rejestracja:prawie 18 lat
  • Ostatnio:około 2 miesiące
  • Lokalizacja:Stacktrace
  • Postów:6821
1

Nie zrobili tego na klasach, bo łamało by to podstawowe zasady języka. To co chciano uzyskać to mechanizm podobny do traitów ze scali. Nie jest to typowe wielodziedziczenie, ale bliżej temu do miksinów.

Zresztą daje to całkiem dużo fajnych możliwości.


Sięgam tam, gdzie wzrok nie sięga… a tam NullPointerException
n0name_l
  • Rejestracja:ponad 12 lat
  • Ostatnio:ponad 4 lata
  • Postów:2412
3

To akurat jest bardzo fajny feature.

Możesz na przykład definiować metody na podstawie innych metod z interfejsów. W ten sposób liczba metod do zaimplementowania przez użytkownika końcowego maleje:

Kopiuj
trait Eq[A] {
  def eq(lhs: A, rhs: A): Boolean =
    !neq(lhs, rhs)

  def neq(lhs: A, rhs: A): Boolean =
    !eq(lhs, rhs)
}

case class IntBox(x: Int)

val IntBoxEq = new Eq[IntBox] {
  override def eq(lhs: IntBox, rhs: IntBox): Boolean = lhs.x == rhs.x
}

def useEq[A](lhs: A, rhs: A, eq: Eq[A]): Unit = {
  println(eq.eq(lhs, rhs))
  println(eq.neq(lhs, rhs))
}

useEq(IntBox(123), IntBox(122), IntBoxEq)

Użytkownik takiego interfejsu może sobie wybrać co zaimplementować (czy metoda eq czy neq), a drugą dostaje w gratisie.

Można też implementować coś z interfejsu bazowego. Na przykład fmap da się zaimplementować przy użyciu bind i unit dla wszystkich monad.

Kopiuj
trait Functor[F[_]] {
  def fmap[A, B](f: A => B, fa: F[A]): F[B]
}

trait Monad[M[_]] extends Functor[M]{
  override def fmap[A, B](f: A => B, m: M[A]): M[B] =
    bind[A, B](a => unit(f(a)), m)

  def bind[A, B](f: A => M[B], m: M[A]): M[B]
  def unit[A](a: A): M[A]
}

val ListMonad = new Monad[List] {
  def bind[A, B](f: A => List[B], xs: List[A]): List[B] =
    xs.flatMap(f)

  def unit[A](a: A): List[A] =
    List(a)
}

ListMonad.fmap[Int, Int](x => x * 2, List(1,2,3))

Też w takim przypadku nie widzę sensu nakładać na użytkownika odpowiedzialności implementowania tego.

Z klasami raczej nie da się wszystkiego zrobić, np. lista jest jednocześnie monada i foldable. Jakby to były klasy to by słabo całość wyglądała.

Zobacz pozostałe 6 komentarzy
satirev
Od javy wszystko jest ładniejsze ;>
KA
widzę
satirev
oj tam @n0name_l ma po prostu dar do pisania perlowych kodów ;p
spartanPAGE
@n0name_l mam wrażenie, że za każdym razem przedstawiasz ten sam kod :P Swoją drogą strasznie brzydkie kolorki scala dostała
n0name_l
Bo ten przykład pasuje do miliona przypadków (anyway.. zawsze piszę go od nowa...) ;d
niezdecydowany
niezdecydowany
  • Rejestracja:ponad 12 lat
  • Ostatnio:ponad 9 lat
  • Lokalizacja:Bieszczady
1

jak się ktoś pyta po co:

http://docs.oracle.com/javase/8/docs/api/java/util/function/Predicate.html
http://docs.oracle.com/javase/8/docs/api/java/util/function/Function.html

tam są metody oznaczone default.

najbardziej sikam na widok compose z Function, lofciam lofciam lofcian : : : :


"Perhaps surprisingly, concurrent programming isn’t so much about threads or
locks, any more than civil engineering is about rivets and I-beams."
edytowany 1x, ostatnio: niezdecydowany
krzysiek050
  • Rejestracja:ponad 12 lat
  • Ostatnio:około 4 lata
  • Postów:1272
0

Ok, trochę mi w głowie pojaśniało.
Dziękuję za odpowiedzi.

Kliknij, aby dodać treść...

Pomoc 1.18.8

Typografia

Edytor obsługuje składnie Markdown, w której pojedynczy akcent *kursywa* oraz _kursywa_ to pochylenie. Z kolei podwójny akcent **pogrubienie** oraz __pogrubienie__ to pogrubienie. Dodanie znaczników ~~strike~~ to przekreślenie.

Możesz dodać formatowanie komendami , , oraz .

Ponieważ dekoracja podkreślenia jest przeznaczona na linki, markdown nie zawiera specjalnej składni dla podkreślenia. Dlatego by dodać podkreślenie, użyj <u>underline</u>.

Komendy formatujące reagują na skróty klawiszowe: Ctrl+B, Ctrl+I, Ctrl+U oraz Ctrl+S.

Linki

By dodać link w edytorze użyj komendy lub użyj składni [title](link). URL umieszczony w linku lub nawet URL umieszczony bezpośrednio w tekście będzie aktywny i klikalny.

Jeżeli chcesz, możesz samodzielnie dodać link: <a href="link">title</a>.

Wewnętrzne odnośniki

Możesz umieścić odnośnik do wewnętrznej podstrony, używając następującej składni: [[Delphi/Kompendium]] lub [[Delphi/Kompendium|kliknij, aby przejść do kompendium]]. Odnośniki mogą prowadzić do Forum 4programmers.net lub np. do Kompendium.

Wspomnienia użytkowników

By wspomnieć użytkownika forum, wpisz w formularzu znak @. Zobaczysz okienko samouzupełniające nazwy użytkowników. Samouzupełnienie dobierze odpowiedni format wspomnienia, zależnie od tego czy w nazwie użytkownika znajduje się spacja.

Znaczniki HTML

Dozwolone jest używanie niektórych znaczników HTML: <a>, <b>, <i>, <kbd>, <del>, <strong>, <dfn>, <pre>, <blockquote>, <hr/>, <sub>, <sup> oraz <img/>.

Skróty klawiszowe

Dodaj kombinację klawiszy komendą notacji klawiszy lub skrótem klawiszowym Alt+K.

Reprezentuj kombinacje klawiszowe używając taga <kbd>. Oddziel od siebie klawisze znakiem plus, np <kbd>Alt+Tab</kbd>.

Indeks górny oraz dolny

Przykład: wpisując H<sub>2</sub>O i m<sup>2</sup> otrzymasz: H2O i m2.

Składnia Tex

By precyzyjnie wyrazić działanie matematyczne, użyj składni Tex.

<tex>arcctg(x) = argtan(\frac{1}{x}) = arcsin(\frac{1}{\sqrt{1+x^2}})</tex>

Kod źródłowy

Krótkie fragmenty kodu

Wszelkie jednolinijkowe instrukcje języka programowania powinny być zawarte pomiędzy obróconymi apostrofami: `kod instrukcji` lub ``console.log(`string`);``.

Kod wielolinijkowy

Dodaj fragment kodu komendą . Fragmenty kodu zajmujące całą lub więcej linijek powinny być umieszczone w wielolinijkowym fragmencie kodu. Znaczniki ``` lub ~~~ umożliwiają kolorowanie różnych języków programowania. Możemy nadać nazwę języka programowania używając auto-uzupełnienia, kod został pokolorowany używając konkretnych ustawień kolorowania składni:

```javascript
document.write('Hello World');
```

Możesz zaznaczyć również już wklejony kod w edytorze, i użyć komendy  by zamienić go w kod. Użyj kombinacji Ctrl+`, by dodać fragment kodu bez oznaczników języka.

Tabelki

Dodaj przykładową tabelkę używając komendy . Przykładowa tabelka składa się z dwóch kolumn, nagłówka i jednego wiersza.

Wygeneruj tabelkę na podstawie szablonu. Oddziel komórki separatorem ; lub |, a następnie zaznacz szablonu.

nazwisko;dziedzina;odkrycie
Pitagoras;mathematics;Pythagorean Theorem
Albert Einstein;physics;General Relativity
Marie Curie, Pierre Curie;chemistry;Radium, Polonium

Użyj komendy by zamienić zaznaczony szablon na tabelkę Markdown.

Lista uporządkowana i nieuporządkowana

Możliwe jest tworzenie listy numerowanych oraz wypunktowanych. Wystarczy, że pierwszym znakiem linii będzie * lub - dla listy nieuporządkowanej oraz 1. dla listy uporządkowanej.

Użyj komendy by dodać listę uporządkowaną.

1. Lista numerowana
2. Lista numerowana

Użyj komendy by dodać listę nieuporządkowaną.

* Lista wypunktowana
* Lista wypunktowana
** Lista wypunktowana (drugi poziom)

Składnia Markdown

Edytor obsługuje składnię Markdown, która składa się ze znaków specjalnych. Dostępne komendy, jak formatowanie , dodanie tabelki lub fragmentu kodu są w pewnym sensie świadome otaczającej jej składni, i postarają się unikać uszkodzenia jej.

Dla przykładu, używając tylko dostępnych komend, nie możemy dodać formatowania pogrubienia do kodu wielolinijkowego, albo dodać listy do tabelki - mogłoby to doprowadzić do uszkodzenia składni.

W pewnych odosobnionych przypadkach brak nowej linii przed elementami markdown również mógłby uszkodzić składnie, dlatego edytor dodaje brakujące nowe linie. Dla przykładu, dodanie formatowania pochylenia zaraz po tabelce, mogłoby zostać błędne zinterpretowane, więc edytor doda oddzielającą nową linię pomiędzy tabelką, a pochyleniem.

Skróty klawiszowe

Skróty formatujące, kiedy w edytorze znajduje się pojedynczy kursor, wstawiają sformatowany tekst przykładowy. Jeśli w edytorze znajduje się zaznaczenie (słowo, linijka, paragraf), wtedy zaznaczenie zostaje sformatowane.

  • Ctrl+B - dodaj pogrubienie lub pogrub zaznaczenie
  • Ctrl+I - dodaj pochylenie lub pochyl zaznaczenie
  • Ctrl+U - dodaj podkreślenie lub podkreśl zaznaczenie
  • Ctrl+S - dodaj przekreślenie lub przekreśl zaznaczenie

Notacja Klawiszy

  • Alt+K - dodaj notację klawiszy

Fragment kodu bez oznacznika

  • Alt+C - dodaj pusty fragment kodu

Skróty operujące na kodzie i linijkach:

  • Alt+L - zaznaczenie całej linii
  • Alt+, Alt+ - przeniesienie linijki w której znajduje się kursor w górę/dół.
  • Tab/⌘+] - dodaj wcięcie (wcięcie w prawo)
  • Shit+Tab/⌘+[ - usunięcie wcięcia (wycięcie w lewo)

Dodawanie postów:

  • Ctrl+Enter - dodaj post
  • ⌘+Enter - dodaj post (MacOS)