Jak sobie radzić z presją w projekcie?

Zawsze można powiedzieć nie. To albo udowodnić sobie że jest się użytecznym członkiem plemienia w polowaniu skoro całe plemię nie jadło nic krwistego od miesiąca. Przynajmniej wódz tak twierdzi - a jak on może kłamać?

Ja tutaj widzę jeden potencjalny problem o którym chyba nikt nie wspomniał: jasne, aktualnie jest "rynek pracownika" ale to nie zmienia faktu, że do dobrych firm wciąż się ciężko dostać, bo stos CV chętnych osób jest duży.
Dochodzi stres, że w razie postawienia się PM'owi można dostać wypowiedzenie. Kwestia doświadczenia (ilości przepracowanych lat) bo jak ktoś jest seniorem/modem i za tytułem faktycznie idzie wiedzą której od takiej osoby można oczekiwać plus licznik doświadczenia pokazuje 4/5 lat lub więcej to hajlajf ale jak ktoś ma w porywach do roku/dwóch, ciągle się uczy itp to znalezienie pracy nie trwa pół godziny a znalezienie dobrej pracy (czytaj w normalnej firmie) jest jeszcze trudniejsze.

RequiredNickname napisał(a):

jest "rynek pracownika" ale to nie zmienia faktu, że do dobrych firm wciąż się ciężko dostać, bo stos CV chętnych osób jest duży.

1.Praca - programowanie to całe moje życie i jedyna pasja
albo
2. Pracuję żeby mieć za co żyć, dla rodziny i mieć dla nas kasę na przyjemności i pasje

BraVolt napisał(a):

RequiredNickname napisał(a):

jest "rynek pracownika" ale to nie zmienia faktu, że do dobrych firm wciąż się ciężko dostać, bo stos CV chętnych osób jest duży.

1.Praca - programowanie to całe moje życie i jedyna pasja
albo
2. Pracuję żeby mieć za co żyć, dla rodziny i mieć dla nas kasę na przyjemności i pasje

I co to ma dowodzić bo niestety nie rozumiem?
Wiem że obie grupy istnieją, ale nie są to grupy całkiem rozdzielne. Mam wrażenie że większość programistów zaczyna w grupie pierwszej, ale kończy w grupie drugiej. W pierwszej siedzą młodzi juniorzy a w drugiej ludzie którzy w odpowiednim momencie wyszli z domu