Konstruktory vs metody statyczne - co lepsze w tym przypadku?

Cześć,
Mam takie proste zadanie: jest sobie encja A i encja B, i jest między nimi relacja jeden do wielu. Na każdym rekordzie B, który posiada relację do A mają ustawiać się pewne pola na podstawie pól A. Mamy sobie triggery:
-After update na A - jeśli zmieni się któreś z pól, na podstawie których ustawia się pola B;
-Before insert na B - ustawiamy pola na podstawie B;
-Before update na B - jeżeli na B zmieniło się pole z kluczem obcym A.

No i zrobiłem tak:
Przeciążony konstruktor: jeden przyjmuje kolekcję A i na tej podstawie wyszukuje powiązanych B do update'a, drugi przyjmuje kolekcję B i analogicznie wyszukuje powiązanych A, potem mamy wspólną metodę kalkulującą i ustawiającą pola.

Mój lead mówi: weź się nie baw w konstruktory i zrób po prostu metody statyczne.
Jakie macie zdanie na temat zalet i wad obu rozwiązań?

1. Ale konstruktor czego?
2. Te pola muszą być fizycznie ustawione, nie mogą się zwyczajnie wyliczać w locie?
3. W ogóle nie bardzo rozumiem jaki setup tam masz. To ma być spójne w bazie? W runtime? Co jeśli wyciągnąłeś encje z bazy a potem się coś zmienia?
4. Nijak nie widze jak do tego wszystkiego maja się metody statyczne.

Nie rozumiem co chcesz osiągnąć ale konstruktor to ma konstruować obiekt wg przekazanych do niego argumentów a nie wyszukiwać jakiś danych i kalkulować rzeczy